Parki w Będzinie
- piątek 22 lipiec 2011
Park miejski jest publiczną, zorganizowaną miejską przestrzenią zieloną. Pełni funkcje wypoczynkowe i rekreacyjne, a niekiedy także sportowe lub inne. Zazwyczaj zajmuje większą powierzchnię i pełni bardziej złożone funkcje niż ogród miejski. W parku wyznaczone są ścieżki i trasy do spacerowania (zwykle wybrukowane lub wyasfaltowane), w jego obrębie znajdują się także obiekty małej architektury (kosze na śmieci, ławki, latarnie itp.), a często również place zabaw, amfiteatry, altany, fontanny czy pomniki. Niektóre zespoły parkowe mają status zabytków przyrody. Parki miejskie są namiastką lasu. Najbardziej typowymi roślinami są tam drzewa, m.in. lipa drobnolistna, dąb szypułkowy i bezszypułkowy, kasztanowiec zwyczajny i klon zwyczajny. Parki są też miejscem bytowania zwierząt, głównie ptaków i małych ssaków.
Parki zajmują powierzchnię 78,08 ha
Parki w mieście:
Park przy ul. Konopnickiej o pow. 0,98 ha
Park na osiedlu Warpie o pow. 4,92 ha;
Park przy ul. Krakowskiej o pow. 2,41 ha;
Park "Małpi Gaj" o pow. 9,12 ha;
Park przy ul. Rewolucjonistów i trasie A1 o pow. 4,37 ha;
![]() | Park "Rozkówka" o pow. 28,90 ha |
![]() | Park Niska Syberka o pow. 11,62 ha |
![]() | Park przy Pałacu Ciechanowskich w Grodźcu; o pow. 5,69 ha został założony w XIX w. Należy do najciekawszych w całym Zagłębiu Dąbrowskim. Posiada wiele pięknych, pomnikowych drzew, objętych ochroną prawną. Najbardziej okazałe są: jesiony, buki, jawory, klony, lipy, graby i kasztanowce. |
![]() | Park na Górze Zamkowej; o pow. 5,56 ha został założony przez Jana Gręborskiego w 1801 r. W dwudziestoleciu międzywojennym był odnawiany i poszerzany o niezadrzewioną dotychczas część zboczy Góry Zamkowej. Wówczas utworzony został park miejski z bramą wejściową koło dzisiejszego Domu Parafialnego. Obecnie wśród drzew są okazałe graby, buki, jesiony, jawory, klony, brzozy, topole, wiązy, lipy i dęby. Stwierdzono kilka gatunków ptaków lęgowych. |
![]() | Park przy Pałacu Mieroszewskich w Gzichowie ma pow. 2,62 ha. Został założony na początku XIX wieku. Najstarsze drzewa to jesiony: 180 letni, 160 letni i 130 letni, oraz 170 letni dąb szypułkowy, a ponadto 30 dziewiętnastowiecznych lip i jesionów. Blisko połowa drzew to drzewa różnych gatunków posadzone w połowie XX wieku. W parku zachowały się barokowe figury z piaskowca z 1718 r. Autorstwa J.L. Webera przedstawiające Bachusa i Florę. |
Poza Parkami Zabytkowymi wpisanymi do rejestru zabytków interesujący jest Park leśny przy willi Ciechanowskich w Grodźcu o pow. 1,89 ha ze starymi bukami, założony pod koniec XIX wieku.




